Хайрулла Ҳамидов шеъри: Ота-онам

19:00 12.07.2019 1354

Ёнимга келишган эди тунов кун,

Қарасам, иккиси анча ҳорибди.

Маҳзун кўзларидан сезиб қолдим мен,

Отам ҳам, онам ҳам бирдек қарибди.

 

Дардларим кўп эди сероб, тўкинли,

Дардларки, юракка қадар борибди.

Ўртадан бўлишиб олган, шекилли,

Отам ҳам, онам ҳам бирдек қарибди.

 

Кўзда ёш йилтиллар ногоҳ куларкан,

Анордек юзларни ажин ёрибди.

Ёлғиз ўғил дарди оғир бўларкан -

Отам ҳам, онам ҳам бирдек қарибди.

 

Қарилик дардини беркитолмас зеб,

Атрофдан сержило ёшлик арибди.

Тавба, бир-биридан қолишмайин деб,

Отам ҳам, онам ҳам бирдек қарибди.

 

Йилларни ямлайди биттагина ғам,

Битта дард сочларга қорлар қорибди.

Беш кунлик экан-да дунё ростдан ҳам -

Отам ҳам, онам ҳам бирдек қарибди.

 

... Ёнимга келишган эди тунов кун,

Боқсам, бус-бутунлай соч оқарибди.

Ногоҳ бир қўрқинчдан чўчиб кетдим мен -

Отам ҳам, онам ҳам бирдек қарибди!

 

2014 йил

Хайрулла Ҳамидов

Azon.uz янгиликларини Telegram'да ҳам кузатиб боринг!